eğitim hayatım..

Ailesinin küçüğü,en şımarığı,en haylazı olarak okul hayatında hiç gözüm olmamıştı ta ki varsa yoksa okumakla kafayı bozmuş sevgilimle tanışana kadar.Okul bitmiş ve benim 3. hafta içi dersenaye gittigim yıldı yani bundan 2 sene öncesi:) ben yine ailem tarafından binbir ümit ve vaatle dersane yollarına düşmüştüm, herkes benden umutluydu ama ben kendimden hiç umutlu değildim:) ee dene dene bi yere kadar diye düşünmekten kendimi alamıyordum da ondan..dersane demek gül için firari bir maceraydı çünkü,ama dedim ya bu sallamaz hallerim final dersanesinde onunla karşılaştıgım anda son buldu..üniversiteyi kazandım ve kazanmakla kalmayıp aynen onun gibi ders manyağı olup çıktım(laf aramızda körle yatan şaşı kalkltı dostlarım) ama böyle şaşı kalkmaya can kurban olsun.Şimdi bu okulu takıntısız bitirip DGS için kollarımı sıvayışıyım tek nedenine burdan teşekkür etmek istiyorum.İyiki varsın ve iyiki benide kendine benzettin:)))
ş&G